Telewizory DVB-T
Najważniejsze parametry to:
przekątna ekranu wyrażana w calach
proporcje boków ekranu (16:9 lub 4:3)
kontrast
jasność (luminancja)
czas odświeżania ekranu
odbiór programów PAL, SECAM, NTSC
rozdzielczość (LCD, plazmowe, LED)
kąt widzenia (LCD, plazmowe, LED)
czas reakcji matrycy (LCD)
żywotność ekranu (LCD, plazmowe, LED)
częstotliwość odświeżania obrazu (50 Hz, 100 Hz, 200 Hz, 600 Hz)
Odbiorniki telewizyjne dzielimy ze względu na typ stosowanych wyświetlaczy. CRT – tradycyjne odbiorniki telewizyjne w których obraz wyświetlany jest przy pomocy kineskopu. Wyróżniają się dużą obudową, dużą wagą i małym poborem energii elektrycznej, „miękkim” obrazem. Telewizory te emitują promieniowanie elektromagnetyczne, które przy dłuższych okresach emisji (oglądania telewizji) jest szkodliwe dla zdrowia, zwłaszcza małych dzieci.
Pierwsza transmisja telewizyjna z Londynu do Nowego Jorku została nadana 27 stycznia 1928 roku. Od tego czasu minęło dużo czasu, a telewizja zmieniła swoje oblicze. W teraźniejszych czasach telewizja to obok internetu jeden z najpopularniejszych środków masowego przekazu wiadomości .Telewizor natomiast to urządzenie spotykane praktycznie w każdym gospodarstwie domowym.
Telewizory OLED – oparte na technologii organicznej, posiadają większą skalę barw i jasność także nie wymagają podświetlenia jak wyświetlacze LCD. Posiadają upowszechniona. To telewizory przyszłości.
Telewizory LCD – ciekłokrystaliczne, płaskie, lecz mające ograniczony rozmiar ekranu. W porównaniu z monitorami CRT są one „mniej szkodliwe”, ponieważ nie emitują szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego. Natomiast mogą bardziej męczyć ze względu na większą ziarnistość obrazu.















